Dientamoeba fragilis onderzoek

Dientamoeba fragilis veroorzaakt veel darmklachten. Voor de meest betrouwbare onderzoeksresultaten wordt gebruik gemaakt van DNA onderzoek naar Dientamoeba fragilis, middels PCR techniek. De PCR methode is ruim 10% nauwkeuriger dan de TFT (triple feces test). Bezoek www.darmklachten.nl of www.parasiet.com om een Dientamoeba fragilis test aan te vragen.

Dientamoeba fragilis (een eencellige darmparasiet) infectie kan verschillende klachten veroorzaken. Besmetting met Dientamoeba fragilis veroorzaakt meestal deze kenmerkende symptomen:

  • een opgezette buik,
  • een wisselend ontlastingspatroon
  • vooral bij kinderen buikpijn.
Dientamoeba fragilis onder de microscoopDientamoeba fragilis is een darmparasiet. Toch staan bij een Dientamoeba fragilis infectie niet alleen darmklachten altijd voorop. Soms kunnen besmette mensen nutriënten niet goed opnemen, en ontstaan tekorten. In zulke gevallen kan men ook last hebben van:
  • vermoeidheid
  • haaruitval
  • soms huid- of gewrichtsklachten.
Microbiologen beschouwen Dientamoeba fragilis tegenwoordig als een schadelijk organisme. Dr. Van Gool1,3 heeft een aantal artikelen gepubliceerd over Dientamoeba fragilis, o.a. in het Nederlandse Tijdschrift voor Geneeskunde. Hij schrijft dat kinderen die besmet zijn met Dientamoeba fragilis darmparasieten vaak last hebben van klachten hebben zoals buikpijn en misselijkheid. Hij merkt ook op dat Dientamoeba fragilis besmetting regelmatig over het hoofd wordt gezien.

Ontlastingsonderzoek naar Dientamoeba fragilis

Sommige kleinere laboratoria voeren de TFT nog steeds uit, maar tegenwoordig gebruiken de beste laboratoria, zoals MGlab, een veel nauwkeuriger onderzoek: de qPCR. qPCR is een methode waar onderzoek naar het DNA van Dientamoeba fragilis gedaan wordt. DNA onderzoek is ongeveer 10 % betrouwbaarder.

Dientamoeba fragilis is 7-12 µm groot, en maakt geen cysten. Dientamoeba fragilis sterft binnen 30 minuten af, als het buiten het lichaam komt (in de ontlasting). Omdat Dientamoeba fragilis geen cysten worden vormt, zijn de darmparasieten bij standaard microscopisch parasitair onderzoek niet te vinden.

DNA-analyse

De nieuwste ontwikkeling op het gebied van Dientamoeba fragilis detectie komt uit Australië. Dr. D.J. Stark ontwikkelde daar een DNA-analyse op Dientamoeba fragilis. Vervolgens heeft in Leiden dr. J.J. Verwey5 een DNA-test op Dientamoeba fragilis tot stand gebracht. Deze analyse is beschikbaar in de beste laboratoria van Nederland beschikbaar, waar het de TFT vervangen heeft.

MGlab&Advies heeft de qPCR volgens de methode Verweij ontwikkeld. De ontlasting wordt gefixeerd om afbraak van het DNA te voorkomen. Deze test vervangt de TFT.

De gentest levert meer positieve resultaten op dan de TFT. Daar de parasiet niet elke dag wordt uitgescheiden is het ook bij deze test mogelijk dat de diagnose gemist wordt. Het is daarom wenselijk om op twee opeenvolgende dagen ontlasting te verzamelen en op te sturen naar het laboratorium. De kans om de diagnose te missen is dan zeer klein.

TFT

Een tijd lang hebben laboratoria gebruik gemaakt van een fixatievloeistof bij ontlastingsonderzoek. De vloeistof wordt gebruikt om Dientamoeba fragilis te conserveren. In 1998 is door het AMC en dr. T. Mank (dr. Mank is gepromoveerd op de test) de TFT opgezet. In Amerika werd al langere tijd met een fixatievloeistof gewerkt.

De TFT heet Triple omdat de TFT uit drie buisjes bestaat. Twee van de buisjes bevatten een fixatievloeistof. Waneer de ontlasting wordt verzameld in de buisje, worden de eventueel aanwezige levende Dientamoeba fragilis geconserveerd. De patiënt moet de ontlasting op drie opeenvolgende dagen verzamelen. Het is van belang dat de patiënt op zijn minst op 1 van de 3 dagen een ontlastingsmonster neemt op het moment dat er darmklachten zijn en de ontlasting brijachtig is. De test is soms nog aan te vragen bij de huisarts, en enkele laboratoria voeren de TFT nog steeds uit, maar voor een betrouwbare resultaat wordt een DNA onderzoek aangeraden. MGlab is een van de enige laboratoria die een zeer betrouwbare qPCR onderzoek verricht voor darmparasieten.

Is Dientamoeba fragilis schadelijk (pathogeen)?

De vragen of Dientamoeba fragilis schadelijk (pathogeen) is, en of de parasiet behandeld moet worden, worden erg lang gesteld.

Het antwoord op beide vragen luidt: ‘Ja’. Omdat de parasiet zo klein is, en er relatief onschuldig uitziet (zoals een gist celletje), dachten mensen een lange tijd dat het onschadelijk was. De vragen zijn al 56 jaar geleden gesteld en vele malen positief beantwoord. Tal van studies en publicaties bevestigen dit. Hier een samenvatting:

1955 SWERDLOW MA, BURROWS RB. Am Med Assoc. 1955 May 21;158(3):176-8.Dientamoeba fragilis, an intestinal pathogen.

Al vele jaren is er vraag naar de mogelijke pathogeniciteit van Dientamoeba. Patiënten die geïnfecteerd zijn, hebben symptomen die niet verdwijnen totdat de behandeling de infectie heeft geëlimineerd.

1979 Spencer MJ, Garcia LS, Chapin MR. Dientamoeba fragilis. An intestinal pathogen in children? Am J Dis Child. 1979 Apr;133(4):390-3.

Een retrospectieve studie werd uitgevoerd bij 35 kinderen, bij wie Dientamoeba fragilis de enige parasiet was die werd gevonden in de darm. 32 kinderen (91%) hadden klachten. Diarree was de meest voorkomende bevinding bij patiënten met acute klachten, terwijl buikpijn vaker voor kwam bij kinderen met chronische klachten. D. fragilis moet worden beschouwd pathogeen.

1996

Butler WP. Dientamoeba fragilis. An unusual intestinal pathogen. Dig Dis Sc 1996 Sep;41(9):1811-3.

2004 Een goed en uitvoerig artikel om te lezen:Eugene H. Johnson,1* Jeffrey J. Windsor,2 and C. Graham Clark3Emerging from Obscurity: Biological, Clinical, and Diagnostic Aspects of Dientamoeba fragilis Clin Microbiol Rev. 2004 July; 17(3): 553–570.http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC452553/?tool=pubmed
2006Philippe R. Lagacé-Wiens,* Paul G. VanCaeseele,*† and Cliff Koschik†Dientamoeba fragilis: an emerging role in intestinal disease CMAJ. 2006 August 29; 175(5): 468.

Recentelijk is het bewijs dat Dientamoeba fragilis diarree, buikpijn, krampen en tal van vage buikklachten geleverd. Het organisme is over de hele wereld geïsoleerd uit ontlasting van patiënten met klachten. Een onderzoek meldt dat alle 60 patiënten die met D. fragilis besmet waren symptomen hadden. Bovendien blijkt dat na succesvolle  behandeling met parasietdodende geneesmiddelen een dramatische klinische verbetering optreedt.Vaak blijkt dat patiënten – bij wie ten onrechte de diagnose prikkelbare darm syndroom werd gesteld – besmet zijn met Dientamoeba fragilis.

De klachten verdwijnen door gebruik van antiparasitaire middelen. Aan patiënten met symptomen van het prikkelbare darm syndroom wordt vaak vertelt dat er niets aan hun klachten is te doen. Uit het onderzoek blijkt dat niet alleen onderzoeken nodig is, maar ook de behandeling bij een positieve vondst.Veel landen hebben eindelijk erkend dat D. fragilis als een echte pathogeen is.http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1550747/?tool=pubmed

2010J. L. N. BARRATT G. R. BANIk, J. HARKNE, D. MARRIOTT, J. T. ELLIS and D. STARK Parasitology (2010), 137: 1867-1878  Newly defined conditions for the in vitro cultivation and cryopreservation of Dientamoeba fragilis:

Dientamoeba fragilis is een pathogeen van het menselijke maag-darmkanaal en is de veel voorkomende oorzaak van diarree.

2011 Gijsbers C, Benninga M, BüllerH. Clinical and laboratory findings in 220 children with recurrent abdominal pain. Acta Paediatr. 2011 Jan 27.Doel:

Het onderzoeken van de klinische bevindingen en laboratoriumuitslagen bij kinderen met aanhoudende buikpijn.Methoden: bij kinderen met de leeftijd van 4-16 jaar werd een gestandaardiseerde anamnese afgenomen, lichamelijk onderzoek en laboratoriumonderzoek vond plaatst.De testen betroffen Helicobacter pylori, gastro-intestinale bacteriële infecties, protozoa, coeliakie, koolhydraten malabsorptie, voedselintolerantie, abdominale echografie en platte buik X-ray.Resultaten: protozoa aanwezig waren in 33% van de patiënten, meestal Dientamoeba fragilis.

Bij 12% was de oorzaak een bacteriële infectie.

Conclusie: bij kinderen met buikpijn levert een gestandaardiseerde work-up in een zeer hoog percentage afwijkingen op. Onderzoek moet plaatsvinden. In de meeste gevallen zal de oorzaak van buikklachten Dientamoeba fragilis zijn.

Risico op Dientamoeba fragilis besmetting

Dientamoeba fragilis is in Nederland de meest voorkomende schadelijke dikke darmparasiet. Blastocystis hominis komt mogelijk vaker voor, maar van Blastocystis zijn er zowel schadelijk als onschadelijke varianten. Dientamoeba fragilis is in all gevallen schadelijk, wanneer de parasieten een bepaalde aantal bereiken. In gezonde darmen blijven de aantallen meestal beperkt. Bij verzwakte darmen kunnen de parasieten zich echter vermenigvuldigen.

Er zijn mensen die besmet zijn met een kleine aantal Dientamoeba fragilis, die geen klachten ervaren. In een bevolkingsonderzoek, waar aan 685 mensen zonder klachten deelnamen, bleek in de leeftijdgroep van 18 tot 64 jaar 17% Dientamoeba fragilis bij zich te dragen2.

Ontlastingsonderzoek op mensen die wel verdacht werden op een parasitaire infectie liet blijken dat bij meer dan 30% van de gevallen Dientamoeba fragilis aanwezig te zijn.

Vaak wordt bij buikklachten niet meteen gedacht aan besmetting met darmparasieten zoals Dientamoeba fragilis, omdat een Dientamoeba fragilis besmetting vaak geassocieerd wordt met een bezoek aan de tropen. Maar het is ook goed mogelijk om een infectie op te lopen binnen Nederland. Dit gebeurt via het toilet of door contact met mensen die dragers zijn van parasieten.

Risico op Dientamoeba fragilis besmetting wordt verhoogd wanneer men beroepsmatig met ontlasting in aanraking komt. Voorbeelden van hoge risico beroepen zijn: verpleging, verzorging van kleine kinderen, ouderen en psychiatrische patiënten, loodgieters, afvalverwerkers of personeel van (lucht)havens en schepen. Vaak worden meerdere personen binnen een gezin besmet.